ಅಮೆರಿಕದ 'ಯುದ್ಧದ ಆರ್ಥಿಕತೆ'ಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದ 5 ಆಘಾತಕಾರಿ ಸತ್ಯಗಳು (5 Surprising Realities of the U.S. War Economy)

ಅಮೆರಿಕದ ಜನತೆ ಕಳೆದ 25 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ, ಇರಾಕ್, ಸಿರಿಯಾ, ಲಿಬಿಯಾ ಮತ್ತು ಈಗ ವೆನೆಜುವೆಲಾದಂತಹ ನಿರಂತರ ಸಂಘರ್ಷಗಳಿಂದ ಹೈರಾಣಾಗಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶವನ್ನು ದಿವಾಳಿಯ ಅಂಚಿಗೆ ತಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಈ ಯುದ್ಧಗಳಿಂದ ಅಮೆರಿಕ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲವೇಕೆ? ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತನಾಗಿ ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ಇದು ಕೇವಲ "ಕೆಲವು ಕೆಟ್ಟ ನಾಯಕರ" ಅಥವಾ ಅಸಮರ್ಥ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ನಿರ್ಧಾರವಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಅಮೆರಿಕವು ಒಂದು ಅಪಾಯಕಾರಿ 'ವಿಷವರ್ತುಲ'ಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದ ಹಪಾಹಪಿಗೆ ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರಣಗಳಿಲ್ಲ, ಅದರ ಹಿಂದೆ ಆಳವಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ರಚನೆಗಳಿವೆ. ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ, ಅಮೆರಿಕದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯು ಹೇಗೆ ಯುದ್ಧವನ್ನೇ ಉಸಿರಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂಬ 5 ಆಘಾತಕಾರಿ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ನಾವು ಬಿಚ್ಚಿಡೋಣ.

ಅಮೆರಿಕದ ಯುದ್ಧದಾಹದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ

ವಾಸ್ತವ 1: ಇದು ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲ, ಸಂಪತ್ತಿನ ವರ್ಗಾವಣೆ (It’s Wealth Transfer, Not Security)

ಅಮೆರಿಕವು ತನ್ನ ಮಿತ್ರರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ರಕ್ಷಣಾ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಶೇಕಡಾ 5 ಕ್ಕೆ ಏರಿಸುವಂತೆ ಭಾರಿ ಒತ್ತಡ ಹೇರುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಭದ್ರತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಬೇಡಿ. ಈ ಮಿಲಿಟರಿ ಬಜೆಟ್ ಏರಿಕೆ ಎನ್ನುವುದು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ತೆರಿಗೆ ಹಣವನ್ನು ಕಿತ್ತು ಅತಿ ಶ್ರೀಮಂತ 'ಒಲಿಗಾರ್ಕಿ' (Oligarchy - ಅಲ್ಪಜನತಂತ್ರ) ಅಥವಾ ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿದಿರುವ ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ಗದ ಕೈಗೆ ಸೇರಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ತಂತ್ರವಾಗಿದೆ.
ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಹಣವನ್ನು ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸುರಿಯುವುದು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮತ್ತು ವ್ಯರ್ಥ ವೆಚ್ಚಗಳಿಗೆ ಹೆದ್ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಬದಲು, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಖಾಸಗಿ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುವ 'ಸಂಪತ್ತಿನ ವರ್ಗಾವಣೆ'ಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಾಗಿದೆ.

ವಾಸ್ತವ 2: ಸೈನ್ಯವೇ ಉದ್ಯೋಗದ ಏಕೈಕ ಆಸರೆ (The Military as the Primary Employer)

ಅಮೆರಿಕದ ಉತ್ಪಾದನಾ ವಲಯವು ವಿದೇಶಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡ ನಂತರ, ದೇಶದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗಗಳು ಉದ್ಯೋಗವಿಲ್ಲದೆ ಬಿಕೋ ಎನ್ನುತ್ತಿವೆ. ಇಂದು ಅಲ್ಲಿನ ಯುವಜನತೆಗೆ ಸೈನ್ಯ, ಪೊಲೀಸ್, ಕಾರಾಗೃಹದ ಕಾವಲುಗಾರ ಅಥವಾ ಕಣ್ಗಾವಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳೇ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ.
ಈ ಕೆಳಗಿನ ದತ್ತಾಂಶಗಳು ಅಮೆರಿಕದ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಎಷ್ಟು ಮಿಲಿಟರಿಮಯವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತವೆ:
  • ಕಳೆದ ದಶಕದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣಾ ವಲಯದ ಉದ್ಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 40 ರಷ್ಟು ಭಾರಿ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ.
  • ಒಟ್ಟು ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಶೇಕಡಾ 1.4 ರಷ್ಟು ಭಾಗ ರಕ್ಷಣಾ ವಲಯವನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ.
  • 2022-2023 ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಉದ್ಯೋಗದ ಸರಾಸರಿ ಏರಿಕೆ ಶೇ. 1.7 ಇದ್ದರೆ, ರಕ್ಷಣಾ ವಲಯದ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಶೇ. 4.8 ರಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ.
ಯಾವುದೇ ರಾಜಕಾರಣಿ ಮಿಲಿಟರಿ ಬಜೆಟ್ ಅನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಏಕೈಕ ಸರ್ಕಾರಿ ಅಂಗ ಇಂದು ಮಿಲಿಟರಿ ಮಾತ್ರ.

ವಾಸ್ತವ 3: ಗ್ರಾಹಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಅಂತ್ಯ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದ ಲಾಭ (The End of the Welfare State and War Profits)

1950ರ ದಶಕದ "ನ್ಯೂ ಡೀಲ್" ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಣವಿದ್ದಾಗ ಅವರು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಅದು ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಲಾಭ ತರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಜನರ ಬಳಿ ಹಣವೇ ಇಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಂದ ಲಾಭ ಗಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ, ಅವರು ಮಿಲಿಟರಿ ವೆಚ್ಚದತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಯೋಚಿಸಿ: ಮಿಲಿಟರಿ ವೆಚ್ಚವು ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಏರಿಳಿತಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಒಂದು "ಸ್ಥಿರ ಬೇಡಿಕೆ"ಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಜನರ ತೆರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಸಾಲದ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯುದ್ಧದ ಭೀತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಹಣ ಸುರಿಯುವುದು ಅಮೆರಿಕದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಾಗಿದೆ.

ವಾಸ್ತವ 4: ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು 'ಯುದ್ಧದ ಉಣ್ಣೆ' (Tech Giants Feeding on War Budgets)

ಒರಾಕಲ್ (Oracle), ಪಲಾಂಟಿರ್ (Palantir), ಗೂಗಲ್ ಮತ್ತು ಅಮೆಜಾನ್‌ನಂತಹ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಇಂದು ರಕ್ಷಣಾ ಬಜೆಟ್‌ನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವ 'ಪರಾವಲಂಬಿ'ಗಳಂತೆ (Ticks) ವರ್ತಿಸುತ್ತಿವೆ. ಈ ಐಟಿ ಕಂಪನಿಗಳು ಭಾರಿ ಸಾಲವನ್ನು ಪಡೆದು, ಆ ಹಣದಿಂದ ತಮ್ಮದೇ ಕಂಪನಿಯ ಶೇರುಗಳನ್ನು ಮರುಖರೀದಿ (Stock buybacks) ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಕೃತಕವಾಗಿ ಶ್ರೀಮಂತವಾಗಿವೆ. ಇವರ ಈ ಡಿಜಿಟಲ್ ಹಣದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಕುಸಿಯಬಾರದೆಂದರೆ ಇವರಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಅಥವಾ ಯುದ್ಧದ ಭೀತಿ ಸದಾ ಬೇಕು.
ಇಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ನಿಯಂತ್ರಣ ಆಘಾತಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಲಾರಿ ಎಲಿಸನ್ ಅವರ ಮಗ ಡೇವಿಡ್ ಎಲಿಸನ್ ಪ್ಯಾರಾಮೌಂಟ್ ಸ್ಕೈಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಕಂಪನಿಯ ಸಿಇಒ ಆದ ಕೂಡಲೇ, ಅಲ್ಲಿನ '60 Minutes' ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಎಲ್ ಸಾಲ್ವಡಾರ್‌ನ ಜೈಲಿನ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಬೇಕಿದ್ದ ವರದಿಯನ್ನು ಕೊನೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತು. ಇದು ಈ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ದೈತ್ಯರು ಹೇಗೆ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಅಡಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಉದಾಹರಣೆ.

ವಾಸ್ತವ 5: ಅಧಿಕಾರದ ಹೊಸ ಮೂರು ಕೇಂದ್ರಗಳು (The New Three Branches of Government)

ಅಮೆರಿಕದ ಸಂವಿಧಾನವು ಹೇಳುವ ಕಾರ್ಯಾಂಗ, ಶಾಸಕಾಂಗ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗಗಳು ಇಂದು ಕೇವಲ ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ ಇವೆ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ದೇಶವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿರುವುದು ಈ ಹೊಸ ಮೂರು ಶಕ್ತಿ ಕೇಂದ್ರಗಳು:
ಶಕ್ತಿ ಕೇಂದ್ರ (Power Center)
ಕಾರ್ಯವೈಖರಿ (How they operate)
ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು (Politicians)
ವಿವಿಧ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಗುಂಪುಗಳ ನಡುವೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ.
ಬ್ಯಾಂಕರ್‌ಗಳು (Bankers)
ಇಡೀ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಮತ್ತು ಹಣದ ಹರಿವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮುಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಜನರಲ್‌ಗಳು (Generals)
ನೇರ ಶಕ್ತಿ, ಶಿಸ್ತಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಬಳಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.
ಇಂದು ಡೆಮಾಕ್ರಟಿಕ್ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಜಿ ಮಿಲಿಟರಿ ಮತ್ತು ಇಂಟೆಲಿಜೆನ್ಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳದ್ದೇ ಹವಾ. ಅಬಿಗೈಲ್ ಸ್ಪಾನ್‌ಬರ್ಗರ್ ಅಂತಹ 'CIA ಡೆಮಾಕ್ರಟ್‌ಗಳು' ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಇಲ್ಲಿನ ಭೀಕರ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ಬ್ಯಾಂಕರ್‌ಗಳು ತಮ್ಮ ಅತಿ ಆಸೆಯಿಂದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿದಾಗ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ಏಕೈಕ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಶಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಮಿಲಿಟರಿ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರವು ತಾನಾಗಿಯೇ ಅಥವಾ ಒಂದು "ಕಾರ್ಯಸಾಧ್ಯವಾದ ಆದೇಶ ಸರಪಳಿ"ಯ (Viable chain of command) ಮೂಲಕ ಜನರಲ್‌ಗಳ ಕೈಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದ ಹಪಾಹಪಿ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಗಡಿಯ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ಸಣ್ಣ 'ಒಲಿಗಾರ್ಕಿ' ಅಥವಾ ಅಲ್ಪಜನತಂತ್ರದ ಗುಂಪು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಆರ್ಥಿಕ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದೆ. ಸಂಪತ್ತಿನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಣವು ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊರಹಾಕಿದೆ. ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಜನರ ನೇರ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವು ಕೇವಲ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಆತಂಕಕಾರಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದೆ. ಯುದ್ಧವು ಇಂದು ಕೇವಲ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಹೋರಾಟವಲ್ಲ, ಅದು ಇಂದಿನ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತಿರುವ ಜಾಗತಿಕ ಹಣಕಾಸು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೂಡಿರುವ ಒಂದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಆಟವಾಗಿದೆ.

ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳು